<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-11072926</id><updated>2011-11-23T23:07:54.310Z</updated><title type='text'>اتاق آبي</title><subtitle type='html'></subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://samidotcom.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default?max-results=100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://samidotcom.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>سامي</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05868126460982103523</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>34</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>100</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-11072926.post-6000895837245273309</id><published>2008-12-19T18:22:00.002Z</published><updated>2008-12-19T18:35:20.498Z</updated><title type='text'>shabe yalda</title><content type='html'>&lt;div align="left"&gt;migan shabe yalda bolandtarin shabe sale ,ama bara man por khatere tarin shabo ruze zendegimeeeeeeeeee.dorost yek sal shod ke mano sami zendegimuno ba ham zire ye saghf shuru kardim ,cheghadr sard budddddddddddddd ,khunaro migam kheili sard buddddd ,zemestune kheili sardi buddddd ,ama zendegi ba sami har ruz zendegiye mano garm tar mikarddd. mane sheitune ajuleeee kam sabr ro be ye adame kami saburo arum tabdil kard. kholase ba mehrabuniyash, sabro arameshesh, va ba sedaye santuresh, va gahiiii vaghta ba sedaye var raftan be computeresh saate 2 nesfe shab gozashttttttttttttt, bavaram nemishe 365 ruz gozashte &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11072926-6000895837245273309?l=samidotcom.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://samidotcom.blogspot.com/feeds/6000895837245273309/comments/default' title='نظرات پيام'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=11072926&amp;postID=6000895837245273309' title='0 نظر'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/6000895837245273309'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/6000895837245273309'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://samidotcom.blogspot.com/2008/12/shabe-yalda.html' title='shabe yalda'/><author><name>سامي</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05868126460982103523</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-11072926.post-4595032285680666397</id><published>2008-10-19T20:10:00.004Z</published><updated>2008-10-19T20:55:15.176Z</updated><title type='text'>در کنار بانو</title><content type='html'>سلام&lt;br /&gt;اهه اهه (سرفه) عجب خاکی گرفته بود در و پنجره های این اتاق. تازه گوگل هم که اینجا رو هم تصرف کرده. ببخشید که من خیلی به روزم. نفعش به من رسید  که با همون یوزر و پسورد جی میل وارد شدم و الا اثری از یوزر و پسورد قدیمی تو ذهنم نمونده بود.&lt;br /&gt;توی این یک سال مشغول سرو سامون دادن به زندگیمون بودیم. رویارویی با زندگی جدید و مسوولیتهای جدید. ولی من اینجا رو فراموش نکردم. و همیشه سر میزدم اما فرصت نوشتن نبود. تک تک نوشته ها رو که میخونم یادش و خاطره هاش توی ذهنمه. یادمه که از این که مثل آدم کوکی باشم وصبح برم سر کارو غروب برگردم و  جریان زندگی منو با خودش ببره بدم میومد و دوست داشتم که غرق این جریان نشم.اما خوب اونم یه ایده آل گرایی محض بود. ولی خوب خدا رو شکر یه نفر هست که این جریان رو واسم دوست داشتنی و هدفدار کرده و با تلاش وصف ناپذیری میخواد که از آرامشی که داشتم و دنیایی که داشتم دور نشم و مغروق جریان زندگی نباشم. بدون اغراق من اگر اینقدر میخواستم تلاش کنم پس می افتادم. ممنونم نیکی&lt;br /&gt;(مقصد خود راه میتواند باشد)&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11072926-4595032285680666397?l=samidotcom.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://samidotcom.blogspot.com/feeds/4595032285680666397/comments/default' title='نظرات پيام'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=11072926&amp;postID=4595032285680666397' title='0 نظر'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/4595032285680666397'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/4595032285680666397'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://samidotcom.blogspot.com/2008/10/blog-post.html' title='در کنار بانو'/><author><name>سامي</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05868126460982103523</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-11072926.post-1089076962159647096</id><published>2007-06-14T22:35:00.000Z</published><updated>2007-06-14T22:47:15.376Z</updated><title type='text'>آبي</title><content type='html'>&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;ارزش  اين اتاق آبي رو حالا بيشتر مي‌فهمم كه مدتيه چيزي ننوشتم. و بيشتر از اون ارزش نوشتن برام مشخص شد كه چه قدر مي‌تونه آرامش بخش  باشه. قرار بود توي اين يادداشت مستندات قرآني رو راجع به جبر و اختيار بنويسم، اين كار رو به فرصت مناسب تر موكول مي‌كنم  &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;توي اين مدت كه ننوشتم  اتفاق مهمي برام افتاد، يعني يكي از مهمترين اتفاقاتي كه براي هركس توي زندگي ممكنه بيفته. سامي اتاق آبي با يه مرحله جديد تو زندگيش روبرو شد. سامي اتاق آبي يه مقدار بزرگتر شد. از دنيايي كه واسه خودش ساخته بود و فكر مي‌كرد كه مرز دنيا همينه، پاشو فراتر گذاشت. فهميد كه آبي بودن تنها اين نيست كه  چشمت رو روي بقيه رنگها ببندي و فكر كني هر رنگي كه سادگي آبي رو نداشته باشه رنگ نيست. فهميد كه آبي و آروم موندن وقتي هنره كه آدم خارج از دنياي خودش و فراتر از مرزهايي كه واسه خودش تعريف كرده و با تمام رنگها و ناملايمات روبرو شد و اونوقت تونست خودش رو مديريت كنه و با تمام قوانين آبي خودش كه از قبل داشته و اونها رو به خارج از دنياي خودش تعميم داده آبي و آروم موند، اونوقت ميشه گفت كه اون آدم يك آبي كامل هست و اين ارزشش خيلي بيشتره. فهميد كه فاصله حرف تا عمل بسيار است. فهميد كه  اگر گاهي قوانين مرتاضانه و عارفانه  خودشو نقض كنه، اونم به خاطر كسي كه  قراره همپاي هميشگيش باشه نه تنها خللي به  آنچه كه از قبل بوده و داشته وارد نمي‌آد بلكه تصوير زيباي لبخندي كه بر لباني نشانده هم آرامش بخش روح و جانش خواهد بود&lt;br /&gt;سامي اتاق آبي و همراه مهربون زندگيش كه تمام تلاشش اينه كه مبادا سامي احساس كنه كه  از قلمرو اتاق آبيش داره دور ميشه، مي‌خوان به كمك ذات مقدسي كه هميشه هميشه از اون بالا هواشونو داشته باهم قدم بذارن تو يه مرحله ديگه از زندگي. با دعاي شما&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt; اينم يه گزارش كوچولو بود از اين مدتي كه آپديت نكردم. تا نوشته بعدي فعلا به سلامت&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11072926-1089076962159647096?l=samidotcom.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://samidotcom.blogspot.com/feeds/1089076962159647096/comments/default' title='نظرات پيام'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=11072926&amp;postID=1089076962159647096' title='0 نظر'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/1089076962159647096'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/1089076962159647096'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://samidotcom.blogspot.com/2007/06/blog-post.html' title='آبي'/><author><name>سامي</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05868126460982103523</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-11072926.post-116214927964044039</id><published>2006-10-29T19:05:00.000Z</published><updated>2006-10-29T19:14:39.656Z</updated><title type='text'>جبر يا اختيار؟</title><content type='html'>&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;موضوع جبر و اختيار انسان كه در يادداشت قبلي هم به آن اشاره‌اي شد را مي‌خواهم بيشتر راجع بهش بنويسم و از نظرات شما هم با خبرشوم. اين موضوعيست كه روي تمام كارهاي انسان اثر ميگذارد و تكليف معلوم نيست كه آيا اين ما هستيم كه داريم با اعمال و كارهايمان آينده خود را مي‌سازيم و يا نه اين راهيست كه از قبل معلوم شده و ما داريم روي خط مشخصي بدون اينكه خودمان هم متوجه شويم حركت مي‌كنيم&lt;br /&gt; در باب اين بحث، عده اي به شدت جبر گرا هستند و معتقدند كه تمام كارهاي انساني از روي اجبار بوده و پديده‌اي به‌عنوان اختيار وجود ندارد و هرچه كه در نظر ما اختياري جلوه مي‌كند از قصور ادراك ماست كه علل اصولي آنهارا ناديده مي‌گيريم. اسپينوزا كه از فلاسفه جبر گراست مي‌گويد: اين اشتباه كه كارهاي انساني از سر اراده و اختيار صورت مي‌گيرد مانند اين است كه حلقه انگشتري در انگشت انساني گمان كند كه در حركت به دور انگشت اختياري دارد&lt;br /&gt;عده اي ديگر هم معتقد هستند كه كارهاي انساني هم اختياري هستند و هم اجباري. هر گروه استدلال ها و برهانهايي دارند. مهمترين استدلال طبيعي جبريون قانون علت و معلول است كه بيان ميكند كه هر پديده‌اي معلول يك پديده ديگر است و اين زنجيره ادامه پيدا ميكند. بنابراين كاري كه از ما سر ميزند به علت معلول ديگري بوده است كه از دايره اختيار ما خارج است. من بيشتر مايلم كه از دايره استدلال و برهانهاي فلسفي بيرون بياييم و با نگاه ساده به اين موضوع بنگريم&lt;br /&gt;يك انسان را در نظر بگيريد. او را به دنيا مي‌آورند و رنج و زحمت و دردسر مي‌كشد و اگر خطا و قصوري هم از او سر زد مجازات خواهد شد. اگر چه برخي مي‌گويند كه قبل از اينكه به اين دنيا بياييم در عالمي ديگر تمام اتفاقاتي را كه قرار است در اين دنيا سرمان بياييد مشاهده خواهيم كرد و قبول مي‌كنيم كه تمام آنها را مي‌پذيريم تا پا به اين دنيا بگذاريم. صحت و سقم اين نظر را نمي‌دانم&lt;br /&gt;اكنون اين انسان پا به اين دنيا گذارده است. او تركيبي خواهد بود از ژنتيك (خصوصيات غير اكتسابي والدين) و تربيت خانوادگي و اجتماعي ( خصوصيات اكتسابي). بنابراين اگراز اين انسان كاري سر زند كه مربوط به خصوصيت ژنتيكي او باشد و مستوجب مجازات باشد آيا اين مجازات حق اوست و يا او تاوان دنباله اي از نسل‌‌هاي پيش از خودش را خواهد داد؟&lt;br /&gt;فرزندي در خانواده‌اي پا به دنيا مي‌گذارد كه از كودكي با مفاهيمي همچون دزدي، خلافكاري و فساد آشنا مي‌شود. رنجي كه او خواهد كشيد آيا حق اوست. حال مي‌گوييم كه او بزرگ مي‌شود و خدا به او عقل داده. راه نشان داده، قرآن نازل كرده كه او خود فكر كند و راه هدايت را دريابد. آيا چنين كسي كه از كودكي با اين چيزها بيگانه بوده آيا منطقي است كه از او انتظار چنين تفكرات و تدبراتي شود. بسياري از صفات ديگر هم چه از لحاظ ژنتيكي و چه از لحاظ تربيت خانوادگي هستند كه تاثيرات بسيار مستقيمي در آينده و روند زندگي هر فرد خواهند داشت&lt;br /&gt;علامه جعفري در كتاب جبر و اختيار به اين مباحث پرداخته است. مثلا در مورد وراثت بيان داشته كه درست است كه نمي‌توانيم منكر اين مساله شويم اما وراثت به طور قطع هم نمي‌تواند در مجبور بودن انسان دخالت داشته باشد چه بسا از پدران و مادران تندخو فرزندان خوش اخلاق به وجود آمده است&lt;br /&gt;صحبت ايشان درست اما بحث من اين است كه بالاخره افرادي هم هستند كه از پدران و مادران بد اخلاق و تندخو به وجود آمده اند و مانند آنها شده اند. نابساماني كه اينها خواهند كشيد تقصير كيست. البته تمام مسايل شامل خلافكاري و تند خويي و بزهكاري نيست. انواع و اقسام مواردي را مي‌توان نام برد كه به طور مستقيم و غير مستقيم در زندگي هر فردي دخالت دارد. به عنوان مثال دختري را در نظر بگيريد كه در خانواده‌اي متعصب بزرگ مي‌شود. جدا از تمام محروميت‌هايي كه زاييده تفكر محدود والدين اوست و او متحمل مي‌شود تمام وقايع مهمي كه در زندگي او اتقاق خواهد افتاد تحت تاثير تفكر والدين او كه خود او هم هيچ دخالتي درآنها ندارد قرار خواهد گرفت و زندگي آينده او رقم زده خواهد شد. به طور مثال او در دانشگاهي معتبر و در شهري ديگر و در يك رشته خوب قبول مي‌شود اما او اجازه نخواهد يافت كه به شهر ديگري برود و محكوم است كه در شهر خود و تحت نظارت  والدين خود به رشته و دانشگاهي كه اصلا دوست ندارد برود. تاوان تمام رنجهاي رواني و نرسيدن به موفقيتهايي كه حق مسلم او بوده و از او صلب شده را چه كسي بايد بدهد&lt;br /&gt;در بسياري از نقاط جهان تعداد بسياري از افراد قرباني تصميمات افراد ديگري مي‌شوند كه هيچ ربطي به آنها ندارد. كساني كه در جنگها بي‌گناه دچار زحمت و سختي مي‌شوند يا كشته مي‌شوند. كودكاني كه دستشان به غذا نمي‌رسد و گرسنه مي‌مانند. تمام اينها سوال برانگيز هستند&lt;br /&gt;اما چيزي كه من به ذهنم مي‌رسد اين است كه حتما حساب و كتاب‌هايي در كار خواهد بود ولي فكر مي‌كنم كه حكمت و قانوني كه بر تمام اين امور حاكم است از محدوده ناقص عقل دودوتا چهارتايي بشر خارج است و براي همين هم هست كه هيچكس تا كنون به طور قطع نتوانسته شرح شفافي بر اين موضوع داشته باشد.  شما چه فكر مي‌كنيد؟&lt;br /&gt;.در يادداشت بعدي سعي خواهم كرد اگر فرصتي بود مستندات قرآني را در باب اين موضوع بررسي كنم&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11072926-116214927964044039?l=samidotcom.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://samidotcom.blogspot.com/feeds/116214927964044039/comments/default' title='نظرات پيام'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=11072926&amp;postID=116214927964044039' title='0 نظر'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/116214927964044039'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/116214927964044039'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://samidotcom.blogspot.com/2006/10/blog-post.html' title='جبر يا اختيار؟'/><author><name>سامي</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05868126460982103523</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-11072926.post-115958572783060544</id><published>2006-09-30T03:04:00.000Z</published><updated>2006-09-30T03:16:55.736Z</updated><title type='text'>به نام</title><content type='html'>&lt;div align="right"&gt;...&lt;span style="color:#000066;"&gt;چه دانم‌هاي بسيار است ليكن من نمي‌دانم&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;به نام صاحب اين وقت عزيز. به نام سحر، به نام تمام لحظات نوراني، به نام تمام عشق‌هاي پنهاني&lt;br /&gt;به نام احساسي كه رقص نوا مي‌شود روي سيم تار، به نام هستي، به نام مستي و به نام قطره سرشكي كه دليل قشنگِ بودنش ياد يار است و چشم بيدار&lt;br /&gt;شكر كه هرازگاه نسيمي مي‌وزاني هوش ربا و شكر كه فرصت مي‌دهي گاه، جانهاي خسته و ارواح پربسته پر بگشايند و سپاس كه مجال مي‌دهي دهان بستن مان راه گشودن ديدگانمان باشد&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;شبي كه ماه مراد از افق طلوع كند&lt;br /&gt;بود كه پرتو نوري به بام ما افتد&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;توي يادداشت قبلي قرار براين بود كه نوشته بعدي راجع به اجبار يا اختيار انسان باشه. چون اين موضوع احتياج به وقت بيشتر و دقت زيادتري داره ترجيح ميدم كه وقت بيشتري واسه نوشتنش بذارم و الان تنها به مقدمه و طرح مساله اكتفا كنم.&lt;br /&gt;اين موضوع چيز جديد يا دور از ذهني نيست اما من هميشه هروقت بهش فكر كردم يا وسط كار بي‌خيال شدم و يا افكارم بي نتيجه مونده. اينكه كسي از من اجازه نگرفت كه دوست دارم وارد اين دنيا بشم يا نه و حالا كه بدون اختيار خودم وارد اين دنيا شدم چرا بايد به خاطر خطاهايي كه ازم سر ميزنه مجازات بشم يا اينكه مثلا من اصلا نمي‌خواستم كه تواين دنيا زندگي كنم بعد كلي سختي بكشم و بعد هم بخوام به خاطر خطاهاي سر زده مجازات بشم&lt;br /&gt;و اينكه آيا اين روندي كه توي زندگي دارم پيش ميرم تماما نتيجه كارهاي خودمه و يا نه از قبل واسم تعيين شده و امثال اين موارد كلي جاي سوال داره كه تويه فرصت مناسب بيشتر راجع بهش مي‌نويسم&lt;br /&gt;.نماز روزه هاتون قبول باشه&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11072926-115958572783060544?l=samidotcom.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://samidotcom.blogspot.com/feeds/115958572783060544/comments/default' title='نظرات پيام'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=11072926&amp;postID=115958572783060544' title='0 نظر'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/115958572783060544'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/115958572783060544'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://samidotcom.blogspot.com/2006/09/blog-post.html' title='به نام'/><author><name>سامي</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05868126460982103523</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-11072926.post-115377003101115025</id><published>2006-07-24T19:29:00.000Z</published><updated>2006-07-24T19:46:03.960Z</updated><title type='text'>ادامه آنيما</title><content type='html'>&lt;div align="right"&gt;وقتي كه وبلاگ رو باز ميكنم و تاريخ آخرين نوشته رو مي‌بينم كه مال يكي دو ماه پيشه دچار عذاب وجدان مي شم چون احساس مي‌كنم كه دارم مغلوب كاروزندگي مي‌شم. اما من به اين مبارزه ادامه خواهم داد تا مغلوب نشوم هرچند به سختي و با چشمان خواب آلود&lt;br /&gt;:نوشته قبليم راجع به آنيما بود و اينك ادامة آن&lt;br /&gt;گفتيم كه هنرمندان جزو آن گروه خاصي هستند كه گاهي كاملا به قلمرو آنيما نزديك مي‌شوند و در آن ظلمات با او هم سخن مي‌گردند و گاهي حتي تصويري از سايه و روشن او نقش مي‌بندند و حتي گاهي در مقام كاتبي گفته‌هاي آنيما را كتابت مي‌كنند&lt;br /&gt;همزباني و مواجهه با آنيما گاهي در خواب صورت مي‌گيرد. برخي اذعان داشته‌اند كه اثر هنري در خواب به آنها الهام شده است. آنچه در باب آنيما و آنيموس مهم و قابل توجه است اين است كه اگر كوششي در جهت شناخت و رسيدن به توازن و همزباني با اين روح پنهان صورت گيرد چنانكه در خواب و بيداري و در خودآگاهي و ناخودآگاهي با او يعني در حقيقت با خود در حال صلح و صفا به سر ببريم، نه تنها كردار مارا مغشوش و خواب مارا آشفته نمي‌سازد بلكه زاينده نگاه‌هاي تازه و احساس زيبايي و الهام در ما نيز هست&lt;br /&gt;در تفكر اساطيري يونان قديم به زبان رمزي آمده است كه موجود كامل نر-ماده است مثلا موجود ازلي الهي چنين بود يا شيوا گاهي خداي نيمه مرد و نيمه زن خوانده شده است. به هر حال انسان كامل واحد دوتايي زن و مرد است و شايد همين تفكر منشا ازدواج نكردن مردان كامل در اعصار كهن بوده است. يك مرحله از اين بالاتر و قديمي تر اين تفكر است كه جسم و روح دو چيز جداگانه نيستند و در عالم وحدت جسم و روح به‌طور كامل از هم جدا نشده بود از اين رو مايه تمام آثار برجسته ادبي بازگشت به همان وحدت ازلي است&lt;br /&gt;آنيما دوجنبه متضاد دارد گاهي منفي و آزار دهنده و گاهي هم مثبت و آرامش بخش. به قول يونگ: آنيما از لحاظ وابستگي به كيفيات و سنخ‌هاي متفاوت زنان، دو سويه است. يكي روشن و ديگري تاريك. در يك سو خلوص خير و تمثال نجيب الهه مانند و در سوي ديگر فريبكار و ساحره مكان گزيده اند&lt;br /&gt;در بوف كور اين جنبه منفي با لكاته و در غزل عاشقانه فارسي با معشوق بي‌ترحم و يا جفا كار و هرجايي بيان شده است و جنبه روشن و الهام بخش آن در بوف كور همان زن اثيري و در غزلها معشوق متعالي آسماني است. بئاتريس به صورت فرشته بر دانته متجلي مي‌شود و اورا با خود به سير در بهشت ميبرد و يا رواي بوف كور مي‌گويد: اين دختر، نه اين فرشته براي من سرچشمه تعجب و الهام ناگفتني بود&lt;br /&gt;الهام و جذبه در واقع تماس هنرمند با خود يعني با همين آنيماست به نحوي كه خودآگاه مضمحل شود و آنيما از اعماق ناخودآگاه سخن گويد. اين است كه در بسياري از آئين هاي مذهبي قديم خود آگاه را به‌وسيله مواد مسكر يا مخدر ضعيف يا محو ميكردند تا مانع بروز ناخودآگاه نشود. بايد گوش سر را كر كرد تا زبان دل بگويد. تجربه نوشتن در پناه مخدر و مسكر در مكتب‌هاي نوين هنري هم معمول بوده است. مولانا بارها فرياد زده است كه مستي او از هر مخدرو مسكري فراتر است&lt;br /&gt;باده در جوشش گداي جوش ماست/چرخ در گردش اسير هوش ماست&lt;br /&gt;باده از ما مست شد ني ما ازاو/ قالب از ما هست شد ني ما از او&lt;br /&gt;: و سهراب &lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;حرف بزن اي زن شبانه موعود&lt;br /&gt;زير همين شاخه‌هاي عاطفي باد&lt;br /&gt;كودكي ام را به دست من بسپار&lt;br /&gt;در وسط اين هميشه هاي سياه&lt;br /&gt;حرف بزن خواهر تكامل خوشرنگ&lt;br /&gt;خون مرا پر كن از ملايمت هوش&lt;br /&gt;نبض مرا روي زبري نفس عشق&lt;br /&gt;فاش كن&lt;br /&gt;روي زمين‌هاي محض&lt;br /&gt;راه برو تا صفاي باغ اساطير&lt;br /&gt;در لبه فرصت تلالو انگور&lt;br /&gt;حرف بزن حوري تكلم بدوي&lt;br /&gt;حزن مرا در مصب دور عبادت&lt;br /&gt;صاف كن&lt;br /&gt;در همه ماسه‌هاي شور كسالت&lt;br /&gt;حنجره آب را رواج بده&lt;br /&gt;بعد&lt;br /&gt;ديشب شيرين پلك را&lt;br /&gt;روي چمن‌هاي بي تموج ادراك&lt;br /&gt;پهن كن&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;قسمت آخر شعر از نظر خود من خيلي جالبه. ديشب شيرين پلك كه همان خواب آسوده بي فكرو خيال است را بر چمن‌هاي بي تموج ادراك يعني ذهن خالي و پاك از هر دغدغه پهن كن. آسوده بخواب! كريشنا مورتي نيز به يكي از شاگردان خود گفته بود كه هرگز خواب نمي‌بيند زيرا هم با شعور خودآگاه و هم ناخودآگاه نگاه مي‌كند. پس ديگر چيزي براي رويا باقي نمي‌گذارد و هنگامي كه مي‌خوابد به آرامش كامل مي‌رسد&lt;br /&gt;.بعد از اين بحث آنيما احتمالا بپردازم به موضوع جبر يا اختيار انسان كه قبول هركدام دغدغه‌هاي خاص خودش را دارد&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;!سرسبز باشيد و شاد و سلامت&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11072926-115377003101115025?l=samidotcom.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://samidotcom.blogspot.com/feeds/115377003101115025/comments/default' title='نظرات پيام'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=11072926&amp;postID=115377003101115025' title='0 نظر'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/115377003101115025'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/115377003101115025'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://samidotcom.blogspot.com/2006/07/blog-post.html' title='ادامه آنيما'/><author><name>سامي</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05868126460982103523</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-11072926.post-114803057837535532</id><published>2006-05-19T09:22:00.000Z</published><updated>2006-07-12T20:06:42.293Z</updated><title type='text'>آنيما</title><content type='html'>&lt;div align="right"&gt;لحظه‌هايي هست كه حس مي‌كني يكي تورا مي‌پايد. دم درگاه ايستاده. همين‌جا در آستانه در.&lt;br /&gt;در سايه روشني ايستاده كه سرش در تاريكي واقع است. صورتش را نمي‌بيني.&lt;br /&gt;اگر نقاش هستي تلاش مي‌كني تصويرش كني. نمي‌شود. آن نمي‌شود كه در پس زمينه ذهنت هست.&lt;br /&gt;اگر شاعري در شعرهايت گل مي‌كند. گاهي"او" مي‌شود و گاهي "بانو". گاهي"تو" مي‌شود و گاهي"روح هزار تو". گاهي "غزال شيشه‌اي" مي‌گردد و گاهي"مهوش آئينه رو" و گاهي "شبح آينه پوش"&lt;br /&gt;حتم دارم كه تويي آن شبح آينه پوش&lt;br /&gt;عاشقي جرم قشنگي است به انكار مكوش&lt;br /&gt;اهل نوا باشي در نغمه‌هايت جاري مي‌شود. اهل قلم، در نوشته‌هايت مي‌رقصد ويا اصلا او مي‌گويد و تو مي‌نويسي ناخودآگاه. مادر مي‌شود. معشوق مي‌شود. نصيحت كن مي‌شود. اغلب شبها مي‌آيد. به عقيده من اين همان دم است كه بايد دريابي. اسيرش نكني پر‌ميزند و مي‌رود.&lt;br /&gt;اما هيچوقت وصل مطلق ممكن نيست. "هميشه فاصله‌يي هست:&lt;br /&gt;اگرچه منحني آب بالش خوبي است&lt;br /&gt;براي خواب دلاويز و ترد نيلوفر&lt;br /&gt;هميشه فاصله‌يي هست&lt;br /&gt;و عشق&lt;br /&gt;صداي فاصله‌هاست&lt;br /&gt;صداي فاصله‌هايي كه مثل نقره تميزند&lt;br /&gt;اين احساس يا واقعيت را "يونگ" روانشناس در چارچوب آنچه بشود در كتاب نوشت در آورده است كه بخشهايي از آن را در زير مي‌آورم: اين قسمت برگرفته از كتاب نقد شعر سهراب نوشته دكتر سيروس شميسا است.&lt;br /&gt;آركي تايپ يا صورت مثالي يا كهن الگو يا صورت اساطيري، از محتويات ذهن ناخود‌آگاه جمعي است كه يونگ تظاهرات آن را روانواره يا شبه روح خوانده است. ناخودآگاه جمعي، روحي را عرضه مي‌كند كه برخلاف پديده‌هاي رواني قابل درك، نمي‌توان مستقيما آن را دريافت. به سبب همين طبيعت غيرقابل تشخيص آن، يونگ آن را شبه روح نام گذاشته است.&lt;br /&gt;يكي از مهمترين و پيچيده ( و جلب!)ترين آركي تايپ ها كه يونگ مشخص كرده است، آنيما است. آنيما روان مونث درون مرد است يا طبيعت زنانة مستتر در مرد و همينطور آنيموس كه طبيعت مردانه مخفي در زن. آنيما در روياها و تخيلات و نقاشي ها و شعرها و داستان ها به صورت معشوق رويايي تجلي ميكند و همينطور آنيموس كه به صورت عاشق رويايي جلوه مي‌نمايد. يونگ معتقد است كه هر مردي در خود تصوير ازلي زني را حمل مي‌كند، نه تصوير اين زن يا آن بخصوص را بلكه يك تصوير به خصوص زنانه را. اين تصوير اساسا ناخودآگاه است. عاملي است موروثي از اصلي ازلي كه در دستگاه حياتي مرد مستتر است، صورت مثالي از همه تجربيات اجدادي جنس مونث و خزانه‌اي از همه تجربيات و احساساتي كه تا كنون در زنان بوده است.&lt;br /&gt;آنيما در ادبيات به صورت معشوق و مادر تجلي ميكند و نزديكي مطلق به آن محال‌گونه و دشوار است و به‌طوركلي بايد گفت كه خودآگاه بر آن مسلط نيست چنانكه بسياري از هنرمندان از اينكه نتوانسته‌اند آنچه را كه مي‌خواهند تشريح كنند به گلايه پرداخته‌اند:&lt;br /&gt;« نمي‌دانم تا نزديك صبح چندبار از روي صورت او نقاشي كردم ولي هيچكدام موافق ميلم نمي‌ش، هرچه مي‌كشيدم پاره ميكردم. از اين كار نه خسته ميشدم و نه گذشتن زمان را احساس ميكردم.»(بوف كور، هدايت).&lt;br /&gt;به نظر ميرسيد كه تمام آدمها اين صورت مثالي را در خود دارند و گروهي كه تظاهرات آن را به نمايش مي‌گذارند اغلب هنرمندان هستند كه به قلمرو آن نزديك مي‌شوند و در آن ظلمات با اوهم سخن مي‌شوند و گاهي حتي تصويري از سايه روشن او نقش مي‌بندد و حتي گاهي در مقام كاتبي گفته‌هاي آنيما را كتابت مي‌كنند. در اين صورت معمولا سخن از شب و تاريكي است و ماهيت نوشته ها مبهم و درهم و ظاهرا بر خلاف منطق است و در عين حال گاهي نشانه‌هايي دارد كه آن را از هذيان و دروغ‌پردازي متمايز مي‌كند.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;البته اين نوشته خيلي ادامه داره اما واسه اينكه حوصله سربر نشه همينجا قطعش ميكنم بقيشو اگه حسش بود توي يه يادداشت ديگه مي‌نويسم.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;راستي يادم نرود به قول باباي &lt;a href="http://tara1384.blogfa.com/"&gt;تارا كوچولو&lt;/a&gt; كه واقعا راست هم ميگه: سامي نان سنگك دانه‌‌اي 200 تومان است! و به قول عزيز ديگري: سامي زندگي سخت است&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11072926-114803057837535532?l=samidotcom.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://samidotcom.blogspot.com/feeds/114803057837535532/comments/default' title='نظرات پيام'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=11072926&amp;postID=114803057837535532' title='0 نظر'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/114803057837535532'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/114803057837535532'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://samidotcom.blogspot.com/2006/05/blog-post.html' title='آنيما'/><author><name>سامي</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05868126460982103523</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-11072926.post-114623971233651447</id><published>2006-04-28T15:44:00.000Z</published><updated>2006-04-28T15:55:12.366Z</updated><title type='text'>:|</title><content type='html'>&lt;div align="right"&gt;&lt;strong&gt;يك-&lt;/strong&gt; از تاخير در آپديت بلاگ دل خودمم هم به جاي آبي قرمزه. اما چه چاره كه وقتي بند بر پات نهادند و بردندت به ناكجاي كار و سربازي ديگر فرصت كي بورد فرسودن به كمي دست مي‌دهد. اما باز هم تلاش مي‌كنم تا غرق نشوم. به دست و پا زدن ادامه مي‌دهم. قضيه پوز زنيه ديگه يا همون رو كم كني&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;strong&gt;دو-&lt;/strong&gt; اتاق آبي مراتب تبريكات مخصوص خودش رو(با پوزش از تاخير) به تمام هواداران آبي كه مقتدرانه جام رو بردند اعلام مي‌دارد هرچند كه اين آبي به اون آبي ربطي ندارد&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;سه-&lt;/strong&gt;  برادران گشت‌هاي ارشاد هم فعاليتشونو از سر گرفتن و به ارشاد جوان‌هاي بي‌هويت و بي‌غيرت و بد حجاب مي‌پردازند. گرچه ممكنه ربطي نداشته باشه اما ياد حرفهاي رئيس جمهور منتخب ميفتم كه توي اخبار شبكه 2 قبل از انتخاب شدنش ميگفت كه آقا مگه مشكل مملكت ما شكل موي جووناشه؟ بچه ها دوست دارن موشونو هرجوري بذارن به من و تو چه ربطي داره؟ مردم سلايق گوناگون دارن. چرا مردم رو كوچيك مي‌كنين.اين در شان دولت نيست. يعني مشكل مردم ما اينه كه فلان جوون فلان لباس رو پوشيد؟ و و الي آخر.....البته هميشه خيرالامور اوسطها&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;چهار-&lt;/strong&gt; برگشتنيه سر كوچه بروبكس خدمات شهري رو ديدم كه دور يه روزنامه كه سفرشون بود جمع شده بودن و با چه ولع و صفايي داشتن نون و هندوونه ميخوردن. نه ميزناهار خوري نه قاشق چنگال نه مخلفات .فكر كردم كه اين نون و هندوونه حالش بيشتره يا  داشتن اون مرسدس مشكي متاليك روبازه كه يه سگ خف قيمت هم توش بود. بعد فكر كردم كه آدم سطح رويي زندگي رو بچسبه بيشتر حالشو مي‌بره يا هي سوالات بي‌مورد در باب هدف و  چيستي هستي از خودش بپرسه يا اينكه هي بخواد سعي كنه كه بيشتر جلو بره و بابت اين موهبت كلي از موهبتاي ديگرو از دست بده كه مهمترينشون يه نمه استراحت و فراغ بال و يه پلنگ‌چال كوچولوئه. نگين جمعه مي‌تونم برم كه فقط همين يه روز مونده برام كه تا ساعت ده بخوابم. اما اعتراف ميكنم كه اين روزا صبح زود خيلي هواش هوائه و پياده رفتن هم صفايي دارد&lt;br /&gt;يه شعر هم داشتم كه بنويسم اما ديدم حال و هواش يه ريزه به سمت خاكستر ميل ميكنه بي‌خيالش شدم. حيفه آخه گل رز تو باغچه داره از سرخي و مخملي مي‌تركه بعد حال و هواي اتاق آبي مخملي نباشه&lt;br /&gt;      بنابراين بقيه اين يادداشت رو حافظي مي‌كنم&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;شراب خورده و خوي كرده ميروي به چمن&lt;br /&gt;كه آب روي تو آتش در ارغوان انداخت&lt;br /&gt;به بزمگاه چمن دوش مست بگذشتم&lt;br /&gt;چو از دهان توام  غنچه در گمان انداخت&lt;br /&gt;بنفشه طره مفتول خود گره مي‌زد&lt;br /&gt;صبا حكايت زلف تو در ميان انداخت&lt;br /&gt;زشرم آنكه به روي تو نسبتش كردند&lt;br /&gt;سمن به دست صبا خاك در دهان انداخت&lt;br /&gt; &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11072926-114623971233651447?l=samidotcom.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://samidotcom.blogspot.com/feeds/114623971233651447/comments/default' title='نظرات پيام'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=11072926&amp;postID=114623971233651447' title='0 نظر'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/114623971233651447'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/114623971233651447'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://samidotcom.blogspot.com/2006/04/blog-post.html' title=':|'/><author><name>سامي</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05868126460982103523</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-11072926.post-114286611846071918</id><published>2006-03-20T14:40:00.000Z</published><updated>2006-03-20T14:48:38.476Z</updated><title type='text'>بهار</title><content type='html'>&lt;div align="right"&gt;سالاي پيش دم عيدي تا ميومديم يادداشت بنويسيم سرويس پرشين بلاگ از كار ميافتاد و ديگه عيد تموم ميشد و ميرفت&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;امسال كه اومديم بلاگ اسپات و سرويس مشكلي نداره وقت پيدا نشد كه يه چيزي بنويسيم. هميشه يه جاي كار لنگ ميزنه&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;هنوز بعد از كلي دويدن كوهي از جوراب زير تخت مونده بايد شسته بشه وگرنه تا آخر سال جورابام نشسته ميمونه&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;حموم سال تحويل هم مونده كه اونم معمولا دقيقه نود و با آب سرد انجام خواهد شد&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;مثل هر سال اتاق آبي سالي آبي و سرشار از شادي و سلامتي و موفقيت رو براي همه آرزو ميكنه &lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;تا سال بعد باي&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11072926-114286611846071918?l=samidotcom.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://samidotcom.blogspot.com/feeds/114286611846071918/comments/default' title='نظرات پيام'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=11072926&amp;postID=114286611846071918' title='1 نظر'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/114286611846071918'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/114286611846071918'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://samidotcom.blogspot.com/2006/03/blog-post_20.html' title='بهار'/><author><name>سامي</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05868126460982103523</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-11072926.post-114228443756410817</id><published>2006-03-13T21:02:00.000Z</published><updated>2006-03-14T15:09:20.806Z</updated><title type='text'>بانو</title><content type='html'>&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;:)  اين هم حاصل دسترنج يك روز كاري در شركت&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;پشت تمام بغضهاي نشكسته&lt;br /&gt;پشت تمام حرفهاي ناگفته&lt;br /&gt;پشت تمام خاطرات آبي رنگ&lt;br /&gt;پشت تمام منظره‌‌هاي قشنگ&lt;br /&gt;ماوراي تمام روياها&lt;br /&gt;توي قايقي كوچك، در تمام درياها&lt;br /&gt;پشت سوسوي زرد پنجره‌ها&lt;br /&gt;پشت آواي محزون حنجره‌ها&lt;br /&gt;پشت تمام كاش ها و آه ها&lt;br /&gt;انتهاي افق،‌ سرانجام تمام راه‌ها&lt;br /&gt;پشت چين گندمزار&lt;br /&gt;لابلاي قطره‌هاي باران بهار&lt;br /&gt;زير نقرة مهتاب&lt;br /&gt;انتهاي شب، نفسي مانده به خواب&lt;br /&gt;پشت اشكهاي صاف و زلال&lt;br /&gt;پشت تمام فرضهاي محال&lt;br /&gt;پشت تمام داغ‌هاي نهان&lt;br /&gt;پشت ترديد سرد واژه ها به زبان&lt;br /&gt;در ذره ذرة وجود سِحرسحَر&lt;br /&gt;در تمام راه، تمام طول سفر&lt;br /&gt;آنسوي سرزمين‌هاي نه از جنس آب و خاك&lt;br /&gt;چقدر دور! نه همينجا، در آستانة در&lt;br /&gt;!بانو&lt;br /&gt;تونشسته‌اي &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11072926-114228443756410817?l=samidotcom.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://samidotcom.blogspot.com/feeds/114228443756410817/comments/default' title='نظرات پيام'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=11072926&amp;postID=114228443756410817' title='0 نظر'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/114228443756410817'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/114228443756410817'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://samidotcom.blogspot.com/2006/03/blog-post.html' title='بانو'/><author><name>سامي</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05868126460982103523</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-11072926.post-113960513322942767</id><published>2006-02-10T20:43:00.000Z</published><updated>2006-02-10T20:58:53.243Z</updated><title type='text'>اينم از اين</title><content type='html'>&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;امروز جمعه 21 بهمن ماه هشتاد و چهار است. بعد از چهار پنچ روز از پايان دوره آموزشي سربازي امروز آمدم و كركره اتاق آبي را بالا كشيدم. گرد و خاك نگرفته بود. آنهم از لطف معدود دوستاني است كه در نبود ما به اين اتاق آبي، بذل لطف داشته اند&lt;br /&gt;سريع گذشت، همانطور كه قابل پيش بيني بود. هيچ چيز تغيير نكرد. فقط چند روزي زندگي جور ديگري بود. دوسه روز اول سخت بود مثل تمام دگرگوني‌ها. بعد هم عادت و روزمرگي. صبح‌هايي كه هنوز شب بود بيدار مي‌شدي. كلاه پشمي سبز بر سرمي‌كشيدي و راه طولاني دستشويي در پيش ميگرفتي. توضيح اينكه سرماي عجيبي كه به علت وضعيت جفرافيايي پادگان بر آنجا حكمفرما بود هيج شباهتي با آب و هواي بي‌مثال شيراز نداشت&lt;br /&gt;با آب تقريبا صفر درجه دست و رويي با كراهت مي‌شستي و وضويي مي‌ساختي و بازگشت راه طولاني دستشويي به آسايشگاه را با سوزش خاصي كه هنرمندي باد سحرگاه و نمناكي دست و صورت بود تحمل مي‌كرديو چون آسايشگاه بايد ترك مي‌شد (بگذريم كه هميشه افرادي هستند كه بايد و نبايد را با تردستي‌هاي خاص خودشان به شايد و نشايد بدل ميكنند)، نماز جماعت را به ماندن در سرماي بيرون  ترجيح ميدادي و با خلصه‌‌اي خاص كه حاصل گرماي بخاري‌هاي نمازخانه بود تعقيبات نماز را به دقت تا سلام و صلوات  بر تمامي اقوام و طايفه امامان به جاي مي‌آوردي كه بشود ساعت شش و نيم و از ورزش صبحگاهي رهايي يابي. بعد هم صبحانه در محوطه بيرون و مراسم صبحگاه كه بايد خبردار مي‌ايستادي تا پرچم بالا برود و تكبير بگويي و بعد هم رژه و كلاسها و نهار و مراسم شامگاه كه بايد خبردار بايستي تا پرچم پايين بيايد. همه هم بايد شركت مي‌كردند غيراز همان تردست‌ها كه اسما مستوجب شديدترين تنبيهات شمرده مي‌شدند اما عملا هيچگاه هيچ تنبيهي يا عقابي بر آنها مترتب نشد و تا قيام قيامت هم به‌تحقيق نخواهد شد&lt;br /&gt;پس از مراسم پرشكوه شامگاه به آسايشگاه برمي‌گشتي و واكس پوتين و شام و آمار شبانگاه و به خط شدن پشت پوتين و انتهاي كار هم خاموشي ساعت 9 شب ادامه زندگي زاهدانه‌ات بود. صدالبته كه بسيار سخت تر مي‌توانستند برما بگيرند و رعايت حالمان كردند و خدارا صد مرتبه شكر كه رفتار فرماندهان محترمانه و عاري از توهين وتحقير و دشنام بود. تنها روزهايي كه كمي سخت بود سه روز آخر بود كه مثلا شرايط عملياتي بود و شبي چند بار با صداي تير و آژير آمبولانس از خواب مي‌پريديم و درهمان سرماي كذايي مجبور بوديم سينه خيز و غلت  برويم&lt;br /&gt;در مجموع خيلي سخت نبود و اين هم يك توع  از گذران روزها بود. شايد بتوان واژه خوش گذشتن را هم با اندكي تخفيف به‌كار برد&lt;br /&gt;اما اين گذران برايم آورده‌اي هم داشت. آنهم نوعي هشدار يا عبرت يا قدرداني يا پي‌بردن به قدرتي يا هرچيز ديگر كه بتوان ناميد، بود اينجا خاطرمان جمع بود كه تمام تيرها مشقي است. سر با خيال آسوده برزمين مي‌گذاشتيم. باران كه مي‌آمد تعطيل مي‌شديم. تمام دلخوشيمان اين بود كه فلان روز به خانه برخواهيم گشت. اما آنجا تمام تيرها جنگي بود. خواب معنا نداشت. برف و باران معنا نداشت. اروند متلاطم معنا نداشت. آنجا معلوم نبود كه كي به خانه باز ميگردي ويا اصلا بازخواهي گشت يا نه. اينجا هرچه كه بودي مهم نبود اما آنجا مرد مي‌خواست&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11072926-113960513322942767?l=samidotcom.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://samidotcom.blogspot.com/feeds/113960513322942767/comments/default' title='نظرات پيام'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=11072926&amp;postID=113960513322942767' title='0 نظر'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/113960513322942767'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/113960513322942767'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://samidotcom.blogspot.com/2006/02/blog-post.html' title='اينم از اين'/><author><name>سامي</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05868126460982103523</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-11072926.post-113550879103612749</id><published>2005-12-25T10:56:00.000Z</published><updated>2005-12-25T11:06:31.056Z</updated><title type='text'>از جلو نظام</title><content type='html'>&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;بنام خداي هميشه&lt;br /&gt;چهارم ديماه است. ساعت 2 بعد از ظهر. دوباره حال و هواي روزهايي كه بار سفر مي‌بستم و عزم سفر به جنوب ميكردم  برايم زنده شده است. دوباره نخ و سوزن، حوله، مسواك. اما اين بار حال و هواي ساك طور ديگري است. ساك سنگين نيست، سبك است. جاي كتاب در آن خالي خالي است&lt;br /&gt;نه راستي كتاب درآن هست  آن هم دو كتاب. كتاب جدول و كتاب شعر هميشگي با دفتر آبي. خبري از قضيه و فرمول نيست. دقيقا مناسب احوال كله ام. كله ام هم سبك سبك شده است. نمرة 4. عجب هوايي ميخورد اين سر. عجب فازي مي‌دهد اين آهنگ گل اركيده ايليا. چه هوايي دارد ژيلا و روح افزاي معروفي. سعي مي‌كنم براي روزهاي دوري از اين مجموعه آبي اتاق و كامپيوتر و خانه و گلدان و ماهي و ضربان روح خانه، در ذهنم ثبتشان  كنم&lt;br /&gt;دوست دارم كه وقتي كلاغ پر مي‌روم ذهنم پر موسيقي باشد. نه اينكه از كلاغ پر بدم مي‌آيد. نه. هرچيزي كه تمام مي‌شود باز هم شيريني غمگونه‌اش  برايم مي‌ماند&lt;br /&gt;بعد از اهواز و بندرعباس، ايندفعه نوبت شيراز است. يا اين جنوب ما را ول نمي‌كند يا من آن را رها نمي‌كنم. كدام است درست نمي‌دانم. چند ماه پبيش كه مداركم را براي سربازي پست كردم شكوه گونه‌اي درشرح حال آن احوال نوشتم. هنوز هم هست. آن پايين ترها&lt;br /&gt;اما الان ديگر آزارم نمي‌دهد. اين هم يك اتفاق است. يك معلول است. علتش كه تمام شد بايد واقع افتد. غوطه ور كند. تمام شود و برود. مهم اين است كه بداني نگاهي تورا همواره مي‌پايد و اگر خودت بخواهي اراده‌اي هميشه تورا مي‌خواهد&lt;br /&gt;همه عمر برندارم سر ازين خمار مستي&lt;br /&gt;كه هنوز من نبودم كه تو دردلم نشستي&lt;br /&gt;تو نه مثل آفتابي كه حضور و غيبت افتد&lt;br /&gt;دگران روند و آيند و تو همچنان كه هستي&lt;br /&gt;چه حكايت از فراقت كه نداشتم، وليكن&lt;br /&gt;تو چو روي باز كردي در ماجرا ببستي&lt;br /&gt;دل دردمند مارا كه اسير تست يارا&lt;br /&gt;به وصال، مرهمي نه چو به انتظار خستي&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; مهم اين است كه بداني با تمام لجبازيها و سرسختي‌هايت خم به ابرو نمياورد و مهم اين است كه بداني جريان روانهاي باران خورده و مهرديده و عشق ورزنده هميشه روان است. هر جا كه باشي&lt;br /&gt;خلاصه امروز عصر حركت به‌سوي شيراز. فكر ميكنم خوش بگذرد. اميدوارم&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;اي پيچ و خم زلف تو مارا همه راز&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;اي از تو همه راز و زما عرض نياز&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;گشته قدح لطف تو لبريز از مهر&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;بر ساغر ما نيز نگاهي انداز&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;از دزدي آن عارض مه دزد شديم&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;زنجير ز گيسو كن و در دام انداز&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;با زلف كمندت گره كن بند به پام &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;وز مست نگاهت ز غم آزادم ساز&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;از شوق تو يك‌دم نزنم پلك بهم&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;پاداش چه ميدهي بر اين ديده باز&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;با ديده باز روي تو نتوان ديد&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;چون ديده ببندم رخ تو بينم باز&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;گيسوي تو سجاده و ابرو محراب&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;قبله رخ و پيشاني تو مهر نماز&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;با اشك وضو و باغزل گويم اذان&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;از آن توام، جان مني، محرم راز&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;ديريست در آرزوي پيمانه تو&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;در ميكده مانده‌ام پي راز و نياز&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;پيمانه ما گشت پر، اما ز سرشك&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;سر ماند به سجده گاه و  هم دست دراز&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;سامي نتوان به راز خوبان پي برد&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;جهدي كن و با اين دل بشكسته بساز &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;!فعلا تا برگردم خدانگهدار و به قولي زت زياد&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11072926-113550879103612749?l=samidotcom.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://samidotcom.blogspot.com/feeds/113550879103612749/comments/default' title='نظرات پيام'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=11072926&amp;postID=113550879103612749' title='0 نظر'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/113550879103612749'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/113550879103612749'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://samidotcom.blogspot.com/2005/12/blog-post.html' title='از جلو نظام'/><author><name>سامي</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05868126460982103523</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-11072926.post-113183625955039571</id><published>2005-11-12T22:52:00.000Z</published><updated>2005-11-12T22:57:39.560Z</updated><title type='text'>آتش و بيل</title><content type='html'>&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;ماموران غيور نيروي انتظامي يك كاميون كه بارش انواع و اقسام مشروبات الكلي بوده رو حوالي جاده خاوران كشف مي‌كنن وعوامل رو دستگير ميكنن. تا اينجاش خوب قبول. اما نكته جالبش طريقة معدوم كردن اين بطري‌ها و قوطي‌هاي لوكس و تروتميزبود. اونجور كه اخبار نشون ميداد اين قضيه به دوصورت داشت انجام ميگرفت. در روش اول بطري ها روي زمين ريخته شده بودند و از روي آنها بولدوزر!! رد مي‌شد كه هرازچند گاهي هم كه يكي دوتا قوطي جا مي‌موند، بولدوزر مجبور بود يه تريپ ديگه بياد روشون و رد بشه تا اونا هم بدجور بتركن. شيوه دوم كه از اولي جالبتر بود اين بود كه لودره باكتش رو چهل پنجاه سانتيمتر مي‌برد بالا و بعد مياورد پايين و مي‌كوبيد روي شيشه‌ها. دقت عمل راننده قابل تحسين بود. كاملا ياد خاموش كردن آتيش با بيل افتادم&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11072926-113183625955039571?l=samidotcom.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://samidotcom.blogspot.com/feeds/113183625955039571/comments/default' title='نظرات پيام'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=11072926&amp;postID=113183625955039571' title='0 نظر'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/113183625955039571'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/113183625955039571'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://samidotcom.blogspot.com/2005/11/blog-post.html' title='آتش و بيل'/><author><name>سامي</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05868126460982103523</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-11072926.post-113003303186528480</id><published>2005-10-23T01:56:00.000Z</published><updated>2005-10-23T02:03:51.873Z</updated><title type='text'>اوزون-نيوتون-انديشه</title><content type='html'>&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;&lt;strong&gt;اول اينكه&lt;/strong&gt; لابلاي اين همه خبر ناخوشايند زلزله و طوفان و رانش زمين و تصادف و سقوط هواپيما و كودك آزاري و نسل كشي، گاهي يه خبراي خوبي هم شنيده ميشه. يكي ازين خبراي خوشحال كننده، كوچك شدن سوراخ لايه ازون بالاي قطب جنوبه. سازمان هواشناسي جهاني وابسته به سازمان ملل اعلام كرده كه سوراخ لايه اوزون بر فراز قطب جنوب كوچكتر شده است. شبكه خبري اي.بي.سي استراليا به نقل از سازمان يادشده گزارش داد كه بزرگي سوراخ در لايه اوزون بر فراز قطب جنوب كه در سپتامبر 2003 مساحتي به ميزان 29 ميليون مترمربع داشته است در سپتامبر 2005 اين مساحت به 26 ميليون و 900هزار مترمربع رسيده است كه ركورد خوبي محسوب مي‌شود و دليل آن هم اجراي پروتكلهاي جهاني محيط زيست مي‌دانند. البته دراين مورد تلاش بي‌وقفه برخي دوستان يخچال ساز ايراني كه بادقت تمام ، گازفرئون يخچالها را به آسمان هديه مي‌كنند قابل تقدير است&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;&lt;strong&gt;دوم اينكه&lt;/strong&gt; تحقيق و آموزش توي اين دوره زمونه به ولله خيلي راحت شده. من به يه موضوعي داشتم فكر مي‌كردم و مي‌خواستم يه قانون &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;كپك زده رياضي رو يه جورايي به موج و دريا مرتبط كنم و يه مقاله از توش در بيارم و فكر هم مي‌كردم كه عقل جن هم به اين قضيه بوگرفته رياضي عهد عتيق و ربطش به موج و دريا هم نمي‌رسه و نميدونستم كه اصلا ميشه به‌هم ربطشون داد يا نه. يه سرچ كوچولو انجام دادم و ديدم كه اوووووووهههه عجب كارهايي تو اين زمينه انجام شده  و چقدر هم كتاب تو اين زمينه هست و به‌راحتي دانلود ميشه. حالا كي حال داشت راه بيفته دانشگاه به دانشگاه بره و ببينه كي اين كارو انجام داده تازه اگه مثلا توي ايران اين كار انجام شده باشه. واسه همين من فكر مي‌كنم كه كارهايي كه قديم نديما انجام ميشده ارزششون خيلي خيلي بالاتر از تحقيقات حالاست. چون ارشميدس يا نيوتن يا لاگرانژ يا ماكسول يا خيلي‌هاي ديگه كه مثل الان پنتيوم نداشتن كه معادله‌هاي بد مجهول رو سه‌سوته حل كنند و بادست مينشستن حل ميكردن بدتر اينكه هيچ پيش زمينه‌اي هم نداشتن و ميرفتن تا ببينن چي ميشه. تازه هنوزم كه هنوزه پايه تمام تحقيقاتي كه الان انجام ميشه كارهاي همون قديمياست. بنابراين كارشون خيلي با ارزش بوده و با الان قابل مقايسه نيست.   فاتحه به‌همراه صلوات&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;:سوم اينكه&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;انديشه، قيافة رو به طبيعت ذكر است و ذكر، قيافة رو به ماوراي طبيعت انديشه  &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11072926-113003303186528480?l=samidotcom.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://samidotcom.blogspot.com/feeds/113003303186528480/comments/default' title='نظرات پيام'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=11072926&amp;postID=113003303186528480' title='0 نظر'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/113003303186528480'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/113003303186528480'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://samidotcom.blogspot.com/2005/10/blog-post_23.html' title='اوزون-نيوتون-انديشه'/><author><name>سامي</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05868126460982103523</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-11072926.post-112898437195807293</id><published>2005-10-10T22:33:00.000Z</published><updated>2005-10-10T22:55:44.430Z</updated><title type='text'>به سلامتي</title><content type='html'>&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;به سلامتي گاو كه نگفت من، گفت ما&lt;br /&gt;به سلامتي كرم خاكي نه به‌خاطر كرم بودنش بلكه به‌خاطر خاكي بودنش&lt;br /&gt;به سلامتي اونايي كه ما دوستشون داريم و نمي‌دونن و به سلامتي اونايي كه مارو دوست دارن و نمي‌دونيم.&lt;br /&gt;به سلامتي ديوار كه هرمرد و نامردي بهش تكيه مي‌كنه.&lt;br /&gt;به سلامتي مورچه كه تا به‌حال هيچكي اشكشو نديده&lt;br /&gt;به سلامتي شلغم نه به خاطر شل بودنش بلكه به خاطر غمش&lt;br /&gt;به سلامتي هرچي نامرده كه اگه نامردا نباشن مردا شناخته نمي‌شن&lt;br /&gt;به سلامتي كلاغ نه به‌خاطر سياهيش به‌خاطر يه‌رنگ بودنش&lt;br /&gt;و&lt;br /&gt;به سلامتي &lt;span style="color:#3366ff;"&gt;&lt;strong&gt;اتاق آبي&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt; نه به‌خاطر اتاقش بلكه به‌خاطر&lt;span style="color:#3366ff;"&gt; &lt;strong&gt;آبي&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt; بودنش&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;!!!بفرماييد،چاييتون سرد نشه&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;:به سلامتي ها، برگرفته از&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="font-family:arial;color:#000066;"&gt;&lt;a href="http://www.otagheabi.com"&gt;www.otagheabi.com&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11072926-112898437195807293?l=samidotcom.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://samidotcom.blogspot.com/feeds/112898437195807293/comments/default' title='نظرات پيام'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=11072926&amp;postID=112898437195807293' title='0 نظر'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/112898437195807293'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/112898437195807293'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://samidotcom.blogspot.com/2005/10/blog-post_10.html' title='به سلامتي'/><author><name>سامي</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05868126460982103523</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-11072926.post-112847739858616468</id><published>2005-10-05T01:39:00.000Z</published><updated>2005-10-05T01:56:38.593Z</updated><title type='text'>تصحيح</title><content type='html'>&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;;)  درمورد بند سه  مربوط به يادداشت قبلي لازمه يه نكته رو ذكر كنم كه تاريخ دوم دي‌ماه به جاي دوم آبانماه صحيح مي‌باشد&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;آخه مگه ميشه توي ماه رمضون رفت سربازي. ستم نيست؟ &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;درضمن نمايشگاه نيروي انتظامي هم بد چيزي نيست . كساني رو كه در حالت عادي يه كلمه هم نميشه باهاشون حرف زد  اونجا ميشه با لب خندون ببيني و ازشون يه امضا بگيري كه به‌جاي آبان، دي بري پا بچسبوني به‌هم&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11072926-112847739858616468?l=samidotcom.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://samidotcom.blogspot.com/feeds/112847739858616468/comments/default' title='نظرات پيام'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=11072926&amp;postID=112847739858616468' title='0 نظر'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/112847739858616468'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/112847739858616468'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://samidotcom.blogspot.com/2005/10/blog-post.html' title='تصحيح'/><author><name>سامي</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05868126460982103523</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-11072926.post-112707990167406300</id><published>2005-09-18T21:32:00.000Z</published><updated>2005-09-18T21:52:20.263Z</updated><title type='text'>همون يك-دو-سه</title><content type='html'>&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;&lt;strong&gt;يك-&lt;/strong&gt; روز شعر و ادب پارسي بر تمام شعر و ادب پارسي دوستان مبارك باد&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;دو-&lt;/strong&gt; من يه چند روز پيش يه سري رفته بودم بيرون. چند تا صحنه حالگيرانه ديدم، اومدم و يادداشت قبلي رو نوشتم كه در اصل يه نجوا با ضميرخودم بود و منظورم هم اين بود كه اگر آدم واقعا بخواد به دور و برش دقيق بشه و راجع به صحنه‌ها و ناهنجاريهايي كه مي‌بينه، عميق تفكر بكنه و تاثير هم بپذيره، توان روحي بسيار بالايي بايد صرف كنه و بدتر اينكه اونهايي كه وظيفشون حل اين مشكلات و رفع اين ناهنجاريهاست و بابت اين كارهاي نكرده، بخشي از حقوق خود را هم از حق همين مشكل حل نشده‌ها دريافت مي‌كنند، تنها به چهره و سخن، درد آشنايي مي‌كنند و عملا هيچ . در آخر هم گفتم اگر روزگاري توانستي كه ببيني و غصه نخوري و بي‌تفاوت باشي ما را هم خبركن يعني چي؟ يعني نمي‌توان و نمي‌شود كه ديد و رد شد و به عبارتي پا روي دل گذاشت و گذشت وبي‌تفاوت بود&lt;br /&gt;. مي‌خواستم همين رو بگم كه منظور من از نوشته قبلي اين بوده&lt;br /&gt;چون يه دوستي توي نظرشون شاكي بودن كه تو چكار كردي؟ تو براي مردم چكاري انجام دادي؟ تلاش كردي يا نه؟ و چرا فقط حرف زده‌اي؟ و در آخر گفتن كه ما بايد تلاش كنيم بايد كمك كنيم بايد فكر كنيم و اگرسعي كنيم ميتونيم دنياي قشنگتري داشته باشيم كه حقا حرف زيبا و به جاييه و ازينكه نگارندة عزيز اين نظر نگران من و تلاش من هستند بسيار ممنونم . فقط يه چيزي كه هست من اصلا يادم نمياد كسي تا حالا 24 ساعته همراه من بوده باشه كه حكم" فقط حرف زدن" رو برام صادر كنه گرچه به اين معترفم كه تا كنون آنجور كه بايد و شايد بارقه برق چشماني كه دست من دستگير دستانش بوده باشد جانم مسحور ننموده. &lt;/span&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;در ضمن تلاش براي كمك و كار براي مردم شامل طيف وسيعي از فعاليتها هست كه تنها محدود به  صبح بيدار شدن و رفتن سركار نمي‌شه. اگربشود شايد و شايد و تنها و تنها اخمي به لبخندي تبديل كرد، هرچند نتوان شكم گرسنه‌اي سيركرد، بازهم شكري به خدا بدهكاريم&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;سه-&lt;/strong&gt; قاصدك باز چه خبر آوردي&lt;br /&gt;خوب معلومه خبر اومدن پاييز&lt;br /&gt;دور و ور پشت بوم ما نگرد بچه مدرسه‌اي نداريم بچه دانشگاهي هم نداريم فقط يه بچه داريم آماده به&lt;br /&gt;خدمت. اونم دوم آبان &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;! قاصدك از جلو چشمم دور شو حوصلتو ندارم &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11072926-112707990167406300?l=samidotcom.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://samidotcom.blogspot.com/feeds/112707990167406300/comments/default' title='نظرات پيام'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=11072926&amp;postID=112707990167406300' title='0 نظر'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/112707990167406300'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/112707990167406300'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://samidotcom.blogspot.com/2005/09/blog-post_18.html' title='همون يك-دو-سه'/><author><name>سامي</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05868126460982103523</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-11072926.post-112647537003733370</id><published>2005-09-11T21:36:00.000Z</published><updated>2005-09-11T21:49:30.050Z</updated><title type='text'>بگذار و بگذر</title><content type='html'>&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;اين روزها سعي نكن كه فكر كني خانه اين كجاست و سرپناه آن يكي خانمان است يا آسمان&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;&lt;br /&gt;نخواه كه بداني آنكه چسبيده به زمين، براي ماندن روي زمين، ميان مردمان مي‌خزيد، براي چه آمد و براي چه ماند و براي چه مي‌خزد كه بماند. اصلا براي چه گاه لبخند هم مي‌زند&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;تلاش نكن كه تعداد فالهاي دخترك را بشمري، بعد ضربدر صدتوماني بكني كه با لحن شيرين كودكانه  و چشمهاي براقش برايت گفت و مبلغ ناچيزي  از روي خوش بيني از آن بكاهي، بعد با قيمت آب و نان مقايسه كني&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;&lt;br /&gt;اين روزها بهتر است سعي نكني كه بداني  بچه گربه لاغر پوست براستخوان چسبيده كه مدتي از سر ترس يا ناچاري نگاهت كرد و بعد چشمهايش را بست  و با چشم بسته  و با تمام وجودش ميوي ضعيفي كرد، سرنوشتش چه مي‌شود. زنده مي‌ماند يا نه. به تو هيچ ربطي ندارد كه بروي و برايش سوسيس بخري&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;اگر تو يكي هم بداني كه فلاني با آن لباسهاي نيمدار پول آن همه دوا را دارد يا ندارد يا از كجا مي‌آورد نه زمين به آسمان مي‌رود نه آسمان به زمين مي‌آيد&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;،غصه مخور. ببين و انديشه نكن، ديگر انديشه كردن رسم نيست. اما چهره درهم كن و آوخ را بگو، آنچنان بلند كه جمعي كه بايد بشنوند&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;بشنوند&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;پا روي دل بگذار و بگذر&lt;br /&gt;...پا روي دل بگذار و بگذر&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;.اگر روزگاري توانستي مارا هم خبر كن&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11072926-112647537003733370?l=samidotcom.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://samidotcom.blogspot.com/feeds/112647537003733370/comments/default' title='نظرات پيام'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=11072926&amp;postID=112647537003733370' title='0 نظر'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/112647537003733370'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/112647537003733370'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://samidotcom.blogspot.com/2005/09/blog-post.html' title='بگذار و بگذر'/><author><name>سامي</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05868126460982103523</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-11072926.post-112021719217913388</id><published>2005-07-01T11:06:00.000Z</published><updated>2005-07-01T11:26:32.186Z</updated><title type='text'>يك -دو-سه</title><content type='html'>&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;&lt;strong&gt;يك -&lt;/strong&gt;   اين بچه‌هاي امروزي هم ديگه يه كمي شورشو در آوردن. آخه اين چه وضع كنكور دادنه كه  پدر و مادر و خواهر و خاله و عمه همه ميان پشت در حوزه  بعد واميستن تا سوگلي امتحانشونو تموم بفرماين تازه پشت در هم بيكار نمي‌شينن و به كمك كتاب دعا و سجاده و تسبيح هم به كمك داوطلب به صورت غيبي مي‌شتابن. اين كارا كه بيشتر مضطرب مي‌كنه بچه رو. (البته مبالغ هنگفتي كه قبلا (بابت كلاس كنكور و جزوات مداد چي و مكعب دانش و منشور علم و ... پرداخته ميشه جاي خود دارد&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;دو&lt;/strong&gt; -   ديگه يواش يواش تب و تاب انتخابات هم فروكش كرد و ديگه حرف و حديث‌ها كم كم كمرنگ مي‌شن و برادر خاكيمون هم خودشو ماده مي‌كنه كه سكان رو به دست بگيره&lt;br /&gt;منم ماجراي انتخابات رو همينجا با نقل نوشته‌اي از &lt;/span&gt;&lt;a href="http://mohajerani.maktoub.ir/"&gt;&lt;span style="color:#663333;"&gt;عطاالله مهاجراني&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;  به پايان مي‌برم. ايشون همينجوري ياد داستان كوتاهي از چخوف افتادن كه مثل تمام داستانهاش انديشه برانگيز و به ياد ماندني است كه  ماجراي داستان از اين قراره&lt;br /&gt;يک گاريچي بود که هر وقت وارد شهر مي‌شد، ماموران و گزمه‌هايي که رفت و آمد انسانها و کالاها را کنترل مي‌کردند با دقت آدمها و کالاهايي را که در گاري بودند بررسي مي‌کردند و آخر سر به گاريچي مي‌گفتند که مي‌تواند برود چون هيچ چيز مشکوک يا تقلبي در گاري نبود، گاريچي هم خوش و خندان راهش را ادامه مي‌داد و مي‌رفت. زير لب زمزمه مي‌کرد و با خود مي‌گفت: چه خوب اين مسئولان و ناظران که نگهبان دروازه‌اند، هيجگاه به ذهنشان نمي‌رسد که "گاري دزدي است"؛ مدام توي گاري را تفتيش مي‌کنند  &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;&lt;strong&gt;سه&lt;/strong&gt; -   من قطاري ديدم كه سياست مي‌برد و چه خالي مي‌رفت. مارا با اين كارها چكار. بريم سراغ كارخودمون كه رنگش آبي تره.&lt;/span&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt; از &lt;/span&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;هرچه بگذريم سخن دوست خوشتر است. اينم كارجديد، اميد كه مقبول افتد&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;امان از مهرباني&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;نهادم سربه پاييزت ولي گفتي بهارانم&lt;br /&gt; زدم دل بر كوير و نازنين گفتي كه بارانم&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;چه بيهوده به دنبال نگاهي مهربان بودم&lt;br /&gt;نديدم چشمهايت را كه در آن نيمه جان بودم&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;شكايت كردم از رويت كه برگرداندي از رويم&lt;br /&gt;نگفتي هيچ و مي‌‌دانم سخن بيهوده مي‌گويم&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;كنم تازه گلويم را به بغض هر شبانگاهت&lt;br /&gt;به ياد مهرباني‌هاي پنهاني و پيدايت&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;سپارم جان بي‌تابم به شيدا خانه دستت&lt;br /&gt;بدوزم تار چشمم را به پود ديدة مستت&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;پريشان بودم از اينكه مرا آيا بهاري هست&lt;br /&gt;به خنده چشمكي كردي مرا مهمان كه آري هست&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;امان از مهرباني و مدارايت، حلالم كن&lt;br /&gt;تنم خسته، پرم بسته، گل آلودم، زلالم كن&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;مرا بشكن، بزن راهم، بكن  زنجير در پايم&lt;br /&gt;كه ديگر جز به پاي تو به خاكي سر نمي‌سايم&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;اگر تا روز آخر هم نگيري دست در دستم&lt;br /&gt;قسم بر پاكي يادت كه برعهد تو پابستم&lt;br /&gt;  &lt;br /&gt;                                                                              سامي   خرداد84&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11072926-112021719217913388?l=samidotcom.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://samidotcom.blogspot.com/feeds/112021719217913388/comments/default' title='نظرات پيام'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=11072926&amp;postID=112021719217913388' title='0 نظر'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/112021719217913388'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/112021719217913388'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://samidotcom.blogspot.com/2005/07/blog-post.html' title='يك -دو-سه'/><author><name>سامي</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05868126460982103523</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-11072926.post-111761646248508052</id><published>2005-06-01T08:55:00.000Z</published><updated>2005-06-01T09:01:02.490Z</updated><title type='text'>چارسالي يكبار</title><content type='html'>&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;&lt;br /&gt;چارسالي يكبار، فرصتي دست دهد&lt;br /&gt;عمر آن كوتاه است&lt;br /&gt;چند روزي است فقط&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;مثل رويا&lt;br /&gt; مثل يك خواب كه از چشم من و تو بپرد&lt;br /&gt;و در اين مبهم رويا كه معلق شده‌ايم&lt;br /&gt;ارزش ما مردم، به سخن چند برابر شده است&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;همه خواهند كه ما، خفه در رفاه و شادي گرديم&lt;br /&gt;و جوانان شده اند همچو نفس، چو گل سرسبد آدمها&lt;br /&gt;نكند زوج جواني مانده بي كاشانه&lt;br /&gt;نكند دست جواني نرسد بر همسر&lt;br /&gt;چه طلايي هستند اين جوانان و نمي دانستيم&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;روستا ها كه دگر عروس دنيا شده‌اند&lt;br /&gt;اعتلاي آنها، شده همچون ضربان دلشان در سينه&lt;br /&gt;نكند اندوهي روحشان را كمي آزرده كند&lt;br /&gt;نكند نفس كشند و نرسد هواي تازه به گل ششهاشان&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;هيچ مي‌دانستيد گراني و تورم چه بد است&lt;br /&gt;وقت را دريابيد&lt;br /&gt;چند روز است فقط&lt;br /&gt;من نمي دانستم و برايم گفتند كه گراني چه و چه&lt;br /&gt;و فلان جور و فلان جور زپاي مي‌توانش بركند&lt;br /&gt;چقدر آسان بود و نمي‌دانستم&lt;br /&gt;خوب شد فهميدم&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;شاد باشيد كه علم و تحقيق، مشكلاتش همه حل خواهد گشت&lt;br /&gt;خواهد گشت، مگر شك داريد&lt;br /&gt;همه باهم به مدرنيته خوش آمد گوييد&lt;br /&gt;ريه را پر بكنيد&lt;br /&gt;كه هواي تازه، چند روز است فقط&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;فرصت از كف ندهيد&lt;br /&gt;مهربانند همه&lt;br /&gt;چند روز است فقط&lt;br /&gt;چارسالي يكبار&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11072926-111761646248508052?l=samidotcom.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://samidotcom.blogspot.com/feeds/111761646248508052/comments/default' title='نظرات پيام'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=11072926&amp;postID=111761646248508052' title='0 نظر'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/111761646248508052'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/111761646248508052'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://samidotcom.blogspot.com/2005/06/blog-post.html' title='چارسالي يكبار'/><author><name>سامي</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05868126460982103523</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-11072926.post-111731185053031053</id><published>2005-05-28T20:21:00.001Z</published><updated>2005-05-28T20:27:16.066Z</updated><title type='text'>نكته</title><content type='html'>&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;كمال تبريزي، سازنده فيلم سينمايي "مارمولك" عهده دار ساخت فيلم تبليغاتي اكبر هاشمي بهرماني، كانديداي نهمين دوره انتخابات رياست جمهوري شد&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11072926-111731185053031053?l=samidotcom.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://samidotcom.blogspot.com/feeds/111731185053031053/comments/default' title='نظرات پيام'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=11072926&amp;postID=111731185053031053' title='0 نظر'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/111731185053031053'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/111731185053031053'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://samidotcom.blogspot.com/2005/05/blog-post_111731185053031053.html' title='نكته'/><author><name>سامي</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05868126460982103523</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-11072926.post-111679372534334933</id><published>2005-05-22T20:23:00.000Z</published><updated>2005-05-22T20:28:45.346Z</updated><title type='text'>لغو</title><content type='html'>&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;كنسرت آريان هم در اثر الطاف بي حد و حصر مهندس مهرعليزاده و دستور مستقيم ايشان به عنوان آقا بالاسر  مجموعه ورزشي انقلاب كه قرار بود كنسرت اونجا برگزار بشه، لغو شد. همگي خسته نباشيد&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11072926-111679372534334933?l=samidotcom.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://samidotcom.blogspot.com/feeds/111679372534334933/comments/default' title='نظرات پيام'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=11072926&amp;postID=111679372534334933' title='0 نظر'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/111679372534334933'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/111679372534334933'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://samidotcom.blogspot.com/2005/05/blog-post_22.html' title='لغو'/><author><name>سامي</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05868126460982103523</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-11072926.post-111524087366117635</id><published>2005-05-04T21:02:00.000Z</published><updated>2005-05-04T21:07:53.686Z</updated><title type='text'>كنسرت آريان</title><content type='html'>&lt;div align="right"&gt;بالاخره گروه آريان مجوز كنسرت تهران رو گرفت. زمان اجراي كنسرت 25لغايت 27 ارديبهشت و 30 ارديبهشت لغايت 5 خرداد ماه است. محل برگزاري سالن تنيس مجموعه ورزشي انقلاب و ساعت برگزاري 21 مي‌باشد. قيمت بليط هم 7000 تومان است. بقيه اطلاعات رو&lt;a href="http://www.taranesharghee.com/"&gt; اينجا&lt;/a&gt; ببينيد&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11072926-111524087366117635?l=samidotcom.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://samidotcom.blogspot.com/feeds/111524087366117635/comments/default' title='نظرات پيام'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=11072926&amp;postID=111524087366117635' title='0 نظر'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/111524087366117635'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/111524087366117635'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://samidotcom.blogspot.com/2005/05/blog-post.html' title='كنسرت آريان'/><author><name>سامي</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05868126460982103523</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-11072926.post-111446071383379136</id><published>2005-04-25T20:22:00.000Z</published><updated>2005-04-25T20:25:13.833Z</updated><title type='text'>!پاكت و پرچم</title><content type='html'>&lt;div align="right"&gt;در پاكتي زنداني ام كردند امروز&lt;br /&gt;آسايشم را هم مي‌گيرند به زودي&lt;br /&gt;خوابم را هم&lt;br /&gt;ساعتهايم را هم&lt;br /&gt;خوراكم را هم&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;در پاكتي زنداني‌ام كردند امروز&lt;br /&gt;با دو برگه&lt;br /&gt;كه خود&lt;br /&gt;در آن گذاشتم و درش چسب زدم&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;نوبت، نوبت من است&lt;br /&gt;خودم مي‌دانم&lt;br /&gt;خودم مي‌آيم&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;در پاكتي زنداني‌ام كردند امروز&lt;br /&gt;تمام مرزها چشم انتظارند&lt;br /&gt;پرچم هم&lt;br /&gt;كه زيرش بروم&lt;br /&gt;كه زيرش بدوم&lt;br /&gt;پا بكوبم&lt;br /&gt;و خوشحال كه چقدر فداكارم من&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;در پاكتي زنداني ام كردند امروز&lt;br /&gt;:كه خود نوشتم روي آن&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;آدرس گيرنده: تهران – ميدان سپاه -  معاونت وظيفة عمومي ناجا&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11072926-111446071383379136?l=samidotcom.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://samidotcom.blogspot.com/feeds/111446071383379136/comments/default' title='نظرات پيام'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=11072926&amp;postID=111446071383379136' title='0 نظر'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/111446071383379136'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/111446071383379136'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://samidotcom.blogspot.com/2005/04/blog-post_25.html' title='!پاكت و پرچم'/><author><name>سامي</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05868126460982103523</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-11072926.post-111369075201135874</id><published>2005-04-16T21:33:00.000Z</published><updated>2005-04-16T22:32:32.016Z</updated><title type='text'>زندگي فرازميني</title><content type='html'>&lt;div align="right"&gt;براي اينكه اوقات فراغت سيستمتون رو پر كنيد تا به راههاي خلاف كشيده نشه و علاوه بر پخش موزيك و فيلم و چت و وبگردي، كارهاي مثبت ديگه هم انجام بده مي‌تونيد به پيدا كردن آدمهاي فضايي و زندگي‌هاي ماوراي زميني به محققين كمك كنيد&lt;br /&gt;البته اين كار في سبيل‌الله و اجركم عندالله است. ممكنه سي پي يو و رمتون هم سابيده بشه&lt;br /&gt; اما ماجرا چيه&lt;br /&gt;ماجرا ازين قراراست كه  يك ديش (راديو تلسكوپ) به قطر 305 متر!!! در نزديكي شهر آرسيبو در پرتوريكو براي مقاصد نجومي نصب شده كه محقيين دانشگاه بركلي از آن براي يافتن زندگي‌‌هاي فرا زميني، كمك مي‌گيرند&lt;br /&gt;يك ركوردر با استفاده ازاين ديش غول پيكر، 24 ساعته مشغول جمع‌آوري ديتاهايي است كه از آسمان به صورت سيگنالهاي موجي ساطع مي‌شوند&lt;br /&gt;از آنجا كه حجم چنين داده‌هايي به خدا مي‌رسد و آناليزدقيق تمام ديتاها توسط كامپوتر‌هاي خود موسسه و محققان عملا امكانپذير نيست، قسمتي ازاين پروژه به كاربران خانگي محول شد وميلونها نفر از سراسر جهان را به همكاري دعوت كرد&lt;br /&gt;نرم افزاري كه براي اين كار درنظر گرفته شده حجمي حدود 700 كيلوبايت دارد و به راحتي دانلود و نصب مي‌شود ( دانلود حدود 6 دقيقه با سرعت مودم 8/28) و به اين صورت عمل مي‌كند كه بعد از نصب و يك اتصال كوتاه به اينترنت، يك اكانت جديد براي شما باز مي‌كند و شما مي‌توانيد آيديتان را كه يك عدد است وبا آن شناسايي مي‌شويد و  به عنوان پسورد شما براي كارهاي بعدي مثل پر كردن پروفايل و ازينجور چيزها ، به كار مي‌رود از سايت مربوطه درخواست كنيد كه به ميل باكس شما ارسال شود&lt;br /&gt;نرم افزار به اين صورت است كه با يك اتصال كوتاه، يك بلوك ديتا را دانلود مي‌كند كه حدود چهار يا پنج دقيقه طول ميكشد و زماني كه دانلود كامل شد، شروع به آناليز مي‌كند. براي اتصال به اينترنت هم مي‌توان جوري برنامه را تنظيم كرد كه اتوماتيك هر زمان كه نياز بود خودش متصل شود و يا از كاربر براي اتصال سوال كند&lt;br /&gt;برنامه را  هم مي‌توان به صورت اسكرين سيور مورد استفاده قرار داد و هم به طور دائمي. در حالت اسكرين سيور زماني كه كامپيوتر به حال خود رها مي‌شود و وارد حالت اسكرين سيور مي‌شود، برنامه اتوماتيك ادامه آناليز را انجام ‌ميدهد و درحالت دائمي، يكسره اين كار را انجام مي‌دهد و زماني كه آناليز انجام شد با اتصال به اينترنت و سرور مربوطه، نتايج را گزارش مي‌كند&lt;br /&gt;اگر تيم بررسي نتايج، سيگنالي را تشخيص دهند كه منبع زميني ندارد و از الگوهايي كه ممكن است منشا موجودات هوشمند فرازميني داشته باشد پيروي كند، بوسيله ايميل به شما اطلاع مي‌دهند كه دست مريزاد&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;البته اين پروژه بخشهاي جنبي هم دارد مثلا ليست افرادي كه موارد خاص در آناليزشان گزارش شده را       نشان مي‌دهد و يا هر روز يك كاربر را در صفحه اصلي سايت معرفي مي‌كند&lt;br /&gt;جالب است كه تا الان 5399433 نفر مشغول بيگاري هستند كه بيشترين گاربر! مربوط به ‌آمريكا&lt;br /&gt; با 2162707نفر مي‌باشد البته بيشترين سرانه ( تعداد كاربر نسبت به جمعيت) مربوط به كشور فنلاند مي‌باشد&lt;br /&gt;ايران نيز با 2209 نفر و سرانة 000034/0 در رده‌هاي پايين جدول است. جالب است كه افغانستان با 2464 كاربر و سرانة 000099/0 از ايران جلو تر است&lt;br /&gt;مجموع زمان‌هاي صرف شده توسط كل كاربران تا كنون 2265208سال شده است&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;:دانلود نرم افزار&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;a href="ftp://alien.ssl.berkeley.edu/pub/setiathome_win_3_08.exe"&gt;&lt;span style="font-family:times new roman;"&gt;ftp://alien.ssl.berkeley.edu/pub/setiathome_win_3_08.exe&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;:جزييات بيشتر&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;a href="http://setiathome.ssl.berkeley.edu/"&gt;&lt;span style="font-family:times new roman;"&gt;http://setiathome.ssl.berkeley.edu/&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;br /&gt; &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11072926-111369075201135874?l=samidotcom.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://samidotcom.blogspot.com/feeds/111369075201135874/comments/default' title='نظرات پيام'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=11072926&amp;postID=111369075201135874' title='0 نظر'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/111369075201135874'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/111369075201135874'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://samidotcom.blogspot.com/2005/04/blog-post_111369075201135874.html' title='زندگي فرازميني'/><author><name>سامي</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05868126460982103523</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-11072926.post-111303515712610066</id><published>2005-04-09T08:23:00.000Z</published><updated>2005-04-09T08:29:26.420Z</updated><title type='text'>اخوان</title><content type='html'>&lt;p align="center"&gt;&lt;img alt="اخوان" src="https://www.sharemation.com/samimar/p06.jpg?uniq=-lermei" border="1" /&gt;&lt;/p&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;!هي فلاني&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;زندگي شايد همين باشد&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11072926-111303515712610066?l=samidotcom.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://samidotcom.blogspot.com/feeds/111303515712610066/comments/default' title='نظرات پيام'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=11072926&amp;postID=111303515712610066' title='0 نظر'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/111303515712610066'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/111303515712610066'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://samidotcom.blogspot.com/2005/04/blog-post_111303515712610066.html' title='اخوان'/><author><name>سامي</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05868126460982103523</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-11072926.post-111273413775094857</id><published>2005-04-05T20:44:00.000Z</published><updated>2005-04-05T20:48:57.753Z</updated><title type='text'>پيرمرد</title><content type='html'>&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;براي آخرين بار چشم توچشم پيرمرد دوختم. مثل هميشه ساكت و صبور بود. رفتم پيشش كه اگه ديگه نديدمش عذاب وجدان نگيرم. از كوچيكي مارو مي‌شناخت. در واقع بزرگمون كرده بود. توي ذهنم كه مي‌گردم مي‌بينم كه كنج تمام خاطره‌هاي رنگارنگم لبخند پيرمرد خودنمايي مي‌كنه&lt;br /&gt;به آخر خط رسيدن احساس خيلي بديه و اين احساس رو امشب توي چشماش خوندم با اينكه سعي مي‌كرد اونو بروز نده. زدم روي شونش گفتم هممون تو نوبتيم دلاور. اين اول صفي كه الان تو بهش رسيدي انتظار هممون رو مي‌كشه. باز هم هيچي نمي‌گفت، معلوم بود تمام اين لالاي ها رو از حفظه. كاري نمي‌تونستم براش انجام بدم. با سرنوشت نمي‌شه جنگيد. به پاس تمام زحمتهايي كه كشيده بود ازش تشكر كردم،‌صورتشو بوسيدم و خداحافظي كردم. طاقت نگاههاي آخرشو نداشتم. آخه آخرين شبي بود كه مي‌ديدمش.پيرمرد سفيد روي ما كه از بچگي مارو جاهايي برده بود كه هنوزم كه هنوزه طعم شيرين خاطراتش رو توي ذهنمون حس مي‌كنيم،‌ديگه به آخر خط رسيده .پيرمرد كه متهمش كردن به آلوده كردن هوا و مصرف زياد بنزين فردا، در حالي كه هنوز خون غيرت توي رگهاش جريان داره، با پاي خودش ميره پاركينگ خودروهاي فرسوده تا به آرامش ابدي برسه&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#006600;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#006600;"&gt;پيرمرد اگرچه از پيش ما ميري اما يادت هميشه در خاطرما جاودانه است&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11072926-111273413775094857?l=samidotcom.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://samidotcom.blogspot.com/feeds/111273413775094857/comments/default' title='نظرات پيام'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=11072926&amp;postID=111273413775094857' title='0 نظر'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/111273413775094857'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/111273413775094857'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://samidotcom.blogspot.com/2005/04/blog-post_05.html' title='پيرمرد'/><author><name>سامي</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05868126460982103523</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-11072926.post-111243188364771296</id><published>2005-04-02T08:48:00.000Z</published><updated>2005-04-02T08:56:41.570Z</updated><title type='text'>مونامو</title><content type='html'>&lt;span style="color:#000066;"&gt;نمي‌دونم چرا همينجوري يه دفعه‌اي ياد آهنگ &lt;/span&gt;&lt;a href="https://www.sharemation.com/samimar/monamo.wma?uniq=vbp471"&gt;&lt;span style="color:#cc33cc;"&gt;مونامو&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt; افتادم؟&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11072926-111243188364771296?l=samidotcom.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://samidotcom.blogspot.com/feeds/111243188364771296/comments/default' title='نظرات پيام'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=11072926&amp;postID=111243188364771296' title='0 نظر'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/111243188364771296'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/111243188364771296'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://samidotcom.blogspot.com/2005/04/blog-post.html' title='مونامو'/><author><name>سامي</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05868126460982103523</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-11072926.post-111221272258090958</id><published>2005-03-30T19:57:00.000Z</published><updated>2005-03-30T20:01:00.146Z</updated><title type='text'>!!!!</title><content type='html'>&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;شما وقتي توي سرچ بار گوگل "شقايق" رو تايپ كنيد و با فيلتر روبرو بشيد چه حالي بهتون دست ميده؟&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11072926-111221272258090958?l=samidotcom.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://samidotcom.blogspot.com/feeds/111221272258090958/comments/default' title='نظرات پيام'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=11072926&amp;postID=111221272258090958' title='0 نظر'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/111221272258090958'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/111221272258090958'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://samidotcom.blogspot.com/2005/03/blog-post_30.html' title='!!!!'/><author><name>سامي</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05868126460982103523</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-11072926.post-111186179956494116</id><published>2005-03-26T18:20:00.000Z</published><updated>2005-03-26T18:29:59.570Z</updated><title type='text'>ايران-ژاپن</title><content type='html'>&lt;div align="right"&gt;.تازه فهميدم مردن حتي از آب خوردن هم آسون تره. ظرف سه سوت به راحتي ميشه دور از جون همه مرد&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;صبح روز جمعه پنجم فروردين :         ايران- ژاپن    ورزشگاه آزادي         هوا آفتابي        &lt;br /&gt;ساعت 7 صبح به قصد تشويق تيم ملي فوتبال، من و بهرنگ راهي استاديوم شديم و به خيال خودمون ديگه زودتر از همه مي‌رسيم و وسط استاديوم مي‌شينيم. وقتي رسيديم فهميديم كه دوستاني با پتواز راههاي دور اومدن و  شب رو اونجا به صبح رسوندن و زود تر از ما جلوي در تجمع كردن&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;بعد از تهية دو عدد پرچم به قيمت هزار تومان كه بعدها يكيشون بر اثر ازدحام جمعيت چوبش شكست و از حيز انتفاع خارج شد و اون يكي هم بر اثر جو ناشي از گل دوم ايران توسط بهرنگ به هوا پرتاب شد و ديگه كسي اونو نديد، به سمت باجه‌هاي بليط فروشي رهسپار شديم كه خودش واقعا كار عظيمي بود و بعد از خريد بليط تازه ماجراي ورود به سكوها شروع شد كه من تا ابد اين صحنه رو فراموش نخواهم كرد. اولا نرده‌هاي هدايت كننده تماشاچي‌ها به درهايي كه ملت رو مي‌گردن تا ترقه مرقه همراشون نباشه ظرف جيك ثانيه از ريشه دراومد و رو زمين افتاد حالا پاي چند نفر لاي اين ميله‌هاي رو زمين افتاده گيركرده و شكسته خدا مي‌دونه &lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;بعدش ما هدايت شديم به سمتي كه بين دو رديف ميله بود و جلوش يه در ميله ميلة آهني (يعني بيراهه). اولاش با خنده و شوخي طي كرديم تا كم كم رسيديم به در. فشارها از عقب روهم جمع مي‌شد و به ملتي كه جلوي در بودن از جمله من و بهرنگ منتقل مي‌شد. براي ورود به داخل ورزشگاه ما كه بين دو رديف ميله بوديم بايد از در آهني مي‌رفتيم بالا و از روي سر ملت و از دري كه لاش اندازة‌ 2 تا آدم باز بود داخل مي‌شديم. بهرنگ خودشو به بدبختي و له كردن دوسه نفر رسوند به در و رفت تو. من مونده بودم بيرون. اولا هرچي خوراكي كه برده بوديم من بي‌خيال شدم و انداختم اونور در. كم كم حس كردم نفسم در نمياد و هر 6-7 ثانيه‌اي يه موج فشار ميومد. عقب هم كه ديگه اصلا نمي‌شد برگشت بهيچوجه &lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;دو سه تا عربده كشيدم كه بلكه يه راهي باز بشه كه اونم نشد. يه مردي التماس مي‌كرد كه يكي بچشو كه داشت له مي‌شد از بالاي در بگيره ببره اونوركه نميره كه خوشبختانه عصري توي استاديوم مردرو با بچش كه زنده بود ديدم خيالم راحت شد. مي‌خواستم پامو بلند كنم كه بذارم روي ميله وسطي در آهني كه برم بالا و به در ورودي برسم كه يه موج رسيد و نزديك بود لگن مگن و زانو و همه مرخص بشن. ديگه بر اثر تقلا جونم هم داشت در ميرفت و كاري نمي‌تونستم بكنم و واقعا فهميدم كه ميشه اين شكلي هم مرد يه زماني و همينطور فهميدم كه آدم اينجور موقعها چقدر پست مي‌شه و فقط سعي داره خودشو نجات بده. خلاصه توي اين هاگيرواگير يه پسر هركولي كه پشت سرم بود جمعيت رو نگه داشت يه راه نفسي واسمون واشد و يه راه ديگه باز شد كه من سريع از ميله ها رفتم بالا و اونور در با شكم فرود اومدم  و بلافاصله رفتم سراغ خوراكي‌ها كه از درجة بالاي اهميت برخوردار بودن&lt;br /&gt;بالاخره با اين اوصاف طبقه پايين طرف كرنر جاگير شديم در حالي كه ساعت 9 صبح بود و 9 ساعت ديگه به بازي مونده بود. باقي قضايا كه مثلا سه نفر سه نفر بايد مي‌رفتن دستشويي يا  آفتاب سوزان و دود سيگاربغل دستي و .... هم كه جاي خود&lt;br /&gt;جالب بود كه باند گذاشته بودن توي ورزشگاه به قاعدة اتوبوس و آهنگ تكنو پخش مي‌كردن و ملت هم حالي مي‌بردن. يه تكنو مي‌ذاشتن يه آهنگ افتخاري يه آهنگ قردار بعد هم يه نوحة‌ امام حسين&lt;br /&gt;اما با اين همه وقتي صدهزار نفر با هم موج مكزيكي مي‌رفتن يا با هم فرياد ميزدن خيلي ديدني بود. خلاصه ساعت ده و نيم هم رسيديم خونه، صدا مثل اره‌ اهن بر، صورت ذغال، فشار دشتشويي تا حنجره، خسته و كوفته مثل جسد. خوب شد ايران برد والا بد جورحالگيري ميشد&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;!نتيجه اينكه  2-1 به نفع ايران &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11072926-111186179956494116?l=samidotcom.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://samidotcom.blogspot.com/feeds/111186179956494116/comments/default' title='نظرات پيام'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=11072926&amp;postID=111186179956494116' title='0 نظر'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/111186179956494116'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/111186179956494116'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://samidotcom.blogspot.com/2005/03/blog-post_26.html' title='ايران-ژاپن'/><author><name>سامي</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05868126460982103523</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-11072926.post-111156376572068915</id><published>2005-03-23T07:40:00.000Z</published><updated>2005-03-23T07:42:45.723Z</updated><title type='text'>دم درياب</title><content type='html'>&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;اين چه رازيست كه "او" گهگاهي &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;مي‌كند بي‌تاب آدمها را&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;اين چه چيزيست كه مي‌آيد و گاه&lt;br /&gt;مي‌كند بي‌خواب آدمهارا&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;اين چه سريست كه اشك، خود به خود مي‌بارد&lt;br /&gt;اين چه نوريست كه گاه، سوي دل مي‌تابد&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;گاه او مي‌كندت چشمة جوشان بهار&lt;br /&gt;گاه او مي‌بردت در هوس گشت وگذار&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;گاه، دوري، خبري از تو نمي‌گيرد او&lt;br /&gt;گاه اندر پي تو، پرسه زند كوي به كو&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;يك زماني به دل و ديدة‌ تو مُهر زند&lt;br /&gt;وقت ديگر به دلت بارقة مِهر زند&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;گاه مرداب شوي و او  شود نيلوفر&lt;br /&gt;چتر نيلوفريش گاه كني ساية سر&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;دست گيرست زماني كه نباشد دستي&lt;br /&gt;عين عشق است زماني كه تو عاشق هستي&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;آدمي را گويند صاحب احوال است&lt;br /&gt;برگ ريزان و بهار، هر دو دريك سال است&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; گاه در قبض و گهي زنفحه‌اي در بسط است&lt;br /&gt;گاه هوشيار و گهي از مي‌يادي مست است&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;عارف آنست كه دم در دم "او" دريابد&lt;br /&gt;سر بندگي به خاك پاك كويش سايد&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;دست افشاند و پا كوبد و ياهو بزند&lt;br /&gt;چون كه دف بانگ بياراست دم از" او" بزند&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;حال زاريست كه دم را به غم از دست دهي&lt;br /&gt;گوهر و در خوشي را به كم از دست دهي&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;چون كه با ديدة مستش نگهت كرد بمان&lt;br /&gt;خوش نگاهي است، در آن نغمة لاهوت بخوان&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;چشم بر نامده ها و رفته ها خيره مكن&lt;br /&gt;غم ناداشته‌ها بر دل خود چيره مكن&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;هرچه نازش بكشي كشتة يك غمزة اوست&lt;br /&gt;هرچه يادش بكني كمتر از اندازة اوست&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;خوش زماني بود آنگه كه صدايت بزند&lt;br /&gt;جرعه‌اي آتش عشقش به سرايت بزند&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;بهر پيمودن اين راه اگر خاك شوي&lt;br /&gt;به نسيم نفسش همدم افلاك شوي&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;گذري بايد از آن پيچ و خم ناز و نياز&lt;br /&gt;وقت تنگ است و سفر دور و دراز&lt;br /&gt;...وقت تنگ است و سفر دور و دراز&lt;br /&gt;                   &lt;br /&gt;                                                                                 سامي زمستان 83&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11072926-111156376572068915?l=samidotcom.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://samidotcom.blogspot.com/feeds/111156376572068915/comments/default' title='نظرات پيام'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=11072926&amp;postID=111156376572068915' title='0 نظر'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/111156376572068915'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/111156376572068915'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://samidotcom.blogspot.com/2005/03/blog-post_23.html' title='دم درياب'/><author><name>سامي</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05868126460982103523</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-11072926.post-111075019645009459</id><published>2005-03-14T01:11:00.000Z</published><updated>2005-03-13T21:43:16.453Z</updated><title type='text'>نوستالژي</title><content type='html'>&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;امروز داشتم چند تا از عكسهاي دوران بچگي رو نگاه مي‌كردم. تمام صحنه‌هاي اون روزا مثل فيلم از جلوي چشمم رد مي‌شدن. عجيب خالص بوديم اون روزا. وقتي مي‌خنديديم وجودمون خنده بود نه براي خوشامد كسي مي‌خنديديم نه براي آزار دادن كسي ديگه. اون سطل‌ها و بيل و گل‌بازي و رودخونه‌اي كه حالا ديگه نيست  عجب خاطراتي برام باقي گذاشتن. دو سه تا ديگه از عكسا رو ديدم ،چندتا ازبچه‌هاي تو عكسها هم ديگه نيستن. اينم مرام روزگاره ديگه .اين نوستالژي عجيب و غريب ديدن عكسهاي گذشته و يادآوري خاطرات خوب گذشته هم خودش داستانيه. يه جور حسرت شيرين خيلي عميق كه حالگيري هم هست &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;چون هيچوقت يه چنين روزايي قابل برگشت نيستن و هيچكدوم از اون بچه‌ها هم الان مثل اون روزها نيستن. اما آدم دوست داره كه اون روزها رو به دقت يادآوري كنه كه اين يادآوري باعث ميشه كه از غروب تا آخر شب مثل يه مجنون به ديوار خيره بشي و يه لبخند محو هم روي لبات باشه  . شايد واسه همينم هست كه سهراب ميگه پشت سر خاطرة موج به ساحل صدف سرد سكون مي‌ريزد. احتمالا با اون توان احساسي كه سهراب داشته و مخصوصا دوران كودكي پر از خاطراتش، آب انار و خندة رعنا و حوري و كمياب ترين نارون روي زمين و ...، خيال خودشو راحت كرده و با اعتقاد به اينكه پشت سر نيست فضايي زنده ديگه خودشو از بند اين تلاطم روحي نجات داده. روحش شاد&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11072926-111075019645009459?l=samidotcom.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://samidotcom.blogspot.com/feeds/111075019645009459/comments/default' title='نظرات پيام'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=11072926&amp;postID=111075019645009459' title='0 نظر'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/111075019645009459'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/111075019645009459'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://samidotcom.blogspot.com/2005/03/blog-post_14.html' title='نوستالژي'/><author><name>سامي</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05868126460982103523</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-11072926.post-111066004487281194</id><published>2005-03-12T20:38:00.000Z</published><updated>2005-03-12T20:40:44.873Z</updated><title type='text'>فيلم گل يخ</title><content type='html'>&lt;div align="right"&gt;اولين فيلم جشنواره امسال كه شروع به نمايش كرد  فيلم گل يخ بود كه به هواي اينكه كارگردانش كيومرث پور احمد بود رفتم سينما ولي اصلا اصلا در حد و اندازه‌هاي فيلم قبليش يعني شب يلدا نبود. تنها نكته مثبتش تيپ محمدرضا گلزار بود و گيتار و آوازش. ديگه واقعا هيچي نداشت. البته گلزارهم از لحاظ بازيگري خيلي تعريفي نداره ولي خوب تيپ داره ديگه. تبليغات توي فيلم مثل كاشي سمنان و بيمارستان فيروزگر هم خيلي تو چشم مي‌خورد. البته هر هنرمندي اگه بخواد صبر كنه تا اون اثري كه واقعا بخواد راضيش كنه رو خلق كنه تقريبا بايد قيد نون خوردن رو بزنه و دلي بشه كه بروبچه‌ها اين چيزا حاليشون نميشه&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt; خلاصه اين فيلم در نشيب كارهاي پور احمد بود و بايد منتظر فرازش بود&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11072926-111066004487281194?l=samidotcom.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://samidotcom.blogspot.com/feeds/111066004487281194/comments/default' title='نظرات پيام'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=11072926&amp;postID=111066004487281194' title='0 نظر'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/111066004487281194'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/111066004487281194'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://samidotcom.blogspot.com/2005/03/blog-post_12.html' title='فيلم گل يخ'/><author><name>سامي</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05868126460982103523</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-11072926.post-111023768771030416</id><published>2005-03-07T23:05:00.000Z</published><updated>2005-03-07T23:21:27.713Z</updated><title type='text'>خونه جديد</title><content type='html'>&lt;span style="font-family:arial;color:#000066;"&gt;آخرشم بر اثر بدرفتاريهاي صاحبخونه قبلي(پرشن بلاگ) مجبور شدم اتاق آبي رو به اينجا منتقل كنم كه انصافا تا حالا خوش رفتاري كرده. به اميد اينكه تو اين خونه جديد تواني باشه كه باز نوشته‌هايي داشته باشم كه قابل خوندن باشه &lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11072926-111023768771030416?l=samidotcom.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://samidotcom.blogspot.com/feeds/111023768771030416/comments/default' title='نظرات پيام'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=11072926&amp;postID=111023768771030416' title='0 نظر'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/111023768771030416'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/11072926/posts/default/111023768771030416'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://samidotcom.blogspot.com/2005/03/blog-post_07.html' title='خونه جديد'/><author><name>سامي</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05868126460982103523</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry></feed>
